10 Nisan 2020 Cuma Saat:
05:45
12-12-2012
  

Baba ile Son Veda

Susuz bir çocuğun dilinden dökülen bu kısa ama ciğer yakıcı cümleler, Hüseyin'in yarasına tuz basmıştı adeta...

Facebook da Paylaş

 

İmam Hüseyin'in Aşura günü Ehlibeyt ile olan vedası oldukça hazin ve elem verici bir ha-disedir. Ama en hazin ve elemli sahne ise onun üç yaşındaki kızıyla olan vedasıdır.
 
Düşman askerlerinden biri olan Hilal b. Nafi, olayı şöyle anlatır:
 
"Ben, (Kerbela'da) ön saflardaydım. İmam Hüseyin Ehlibeyt'i ile vedalaştıktan sonra meydana doğru gelmeye başladı. Ansızın çadırdan çıkan bir kız çocuğu gördüm. Titrek adımlarla İmam Hüseyin'in arkasından koşuyordu. Ona ulaşınca abasının eteğinden yapışarak
 
"Babacığım! Bana bak, çok susuzum!" dedi.
 
Susuz bir çocuğun dilinden dökülen bu kısa ama ciğer yakıcı cümleler, Hüseyin'in yarasına tuz basmıştı adeta. Bu söz onu öylesine etkiledi ki elinde olmaksızın gözlerinden yaşlar boşaldı. Gözü yaşlı bir şekilde
 
"Yavrucuğum! Allah senin susuzluğunu giderecektir. Allah benim vekilimdir." dedi.
 
(Etrafımdakilere) "Bu küçük kız kimdi, Hüseyin'le olan bağı neydi?" diye sordum.
 
"O, Hüseyin'in üç yaşındaki kızı Rukayye'dir" dediler. (1)
 
 
Başka Bir Rivayete Göre Hz. Rukayye'nin Vedası
 
Bazı rivayetlerde şöyle nakledilmiştir:
 
"Hz. Sakine, Aşura günü üç yaşındaki kardeşine (büyük bir ihtimalle Hz. Rukayye'dir)
 
"Gel, babamızın abasından asılalım; meydana gidip de öldürülmesine mani olalım!" dedi.
 
İmam Hüseyin bu sözü duyunca gözyaşlarına boğuldu.
 
Hz. Rukayye:
 
"Babacığım! Sana mani olmayacağım, ama bekle de gelip seni öpeyim" dedi.
 
Bunun üzerine İmam (a.s) onu kucağına aldı ve susuzluktan kurumuş dudaklarını öptü. İşte, tam bu sırada nazlı yavru
 
"Susuzum, susuzum; susuzluk ciğerlerimi yaktı!" dedi.
 
İmam Hüseyin (a.s): çadırların yanında otur, sana su getireyim, dedi. Sonra meydana gitmek üzere ayağa kalktı.
 
Rukayye, babasının elbisesine yapışarak gözyaşları arasında
 
"Babacığım, nereye? Neden bizi bırakıp gidiyorsun?" diye seslendi.
 
İmam Hüseyin (a.s) tekrar onu kucağına aldı ve sakinleştirdi. Daha sonra içi buruk bir halde ondan ayrıldı. (2)
 
 
Kaynaklar
 
1- Envaru'şehade c.3 s. 192s
2- Vakayi-i Aşura s. 455
 
(İmam Hüseyin'in Küçük Kızı Hz. Rukayye) kitabından alıntıdır.
Facebook da Paylaş
YORUMLAR
Henüz Yorum Yok !
Kategorideki Diğer Haberler