05 Haziran 2020 Cuma Saat:
15:15

Doğru Dua Edebiliyor muyuz?

14-12-2019 23:25


 

 

 

 

 

 

 

 

 
Allah’ın Rahman sıfatını gördüğümüz, kullarını selamete çıkarttığı, merhamet edip bağışladığı an!..
 
Kendimizi tanıma yolunda ise kılavuz..
 
Rotamızı belli eden, yaşam tarzımızı bazen basitleştiren bazen yücelten ibadetimiz.
 
Tevekkülle, Teslimiyetle, Sabırla olduğunda "İbadet" nefs olduğunda "Egomuzu" tanımaya yardımcı.
 
Çoğunlukla dünyevi arzuları dillendirildiğimiz ve övüneceğimiz güçler için tanınan vesile gibi görsekte "nice sırları" barındıran halin adı.. 
 
Duanın en basit tanımı..
 
Dua denildiğinde ilk akla gelen şey..
 
İstemek..! 
 
Yönünümüzü gösteren, duraklarımızı belirleyen "her birimize özel" doğrularımızın belirlediği özünde ne olduğumuzu görmemizi sağlayan isteklerimiz!
 
 Hayatımızı şekillendirmede vesile, kendimizi tanımamızda  ise Yaratıcının bizlere sunduğu lütuf!
 
Bizim  için önemli olan isteklerimizi, meşakkatlerimizi dillendirdiğimiz "ben'i" Allah’a tanıtan çoğunlukla  kimseyle paylaşamadığımız sırlarımız.
 
İstediğimiz ölçüde imtihanımız bir o kadar ağır ,istemediğimiz ve asla dediklerimizi yaşamak zorunda kaldığımız "izahı garip" durumun içinde,
 
Ulaştığımız her şeyde kaybetme korkusunu yaşıyor nefsi tutsaklıklarımızı, bağımlıklarımızı artıran dürtüyle de artısını-eksisini düşünmeden habire isteyip duruyoruz!
 
İçinde bulunduğumuz imtihandan kurtulmaya çalışırken nice bilmediğimiz başka imtihanlara davetiye çıkardığımızın farkında olmadan!
 
Neyi ne için istiyoruz?
 
Kısa olan ömürde Dua'da önceliklerimiz nedir? Başkalarına Dua edebiliyor muyuz? Yoksa her şey benim olsun diye mi Dua ediyoruz?
 
"Kullarım Beni sana soracak olursa, muhakkak ki Ben (onlara) pek yakınım. Bana dua ettiği zaman dua edenin duasına cevap veririm. Öyleyse, onlar da Benim çağrıma cevap versinler ve bana iman etsinler. Umulur ki irşad (doğru yolu bulmuş) olurlar." Bakara/186
 
Dua, Teslimiyettir!
 
Allahım! Sen bilirsin uygun görüyorsan Dua’mı kabul et, Senin vereceğin her şey kabulümdür diyebilmektir!
 
Dua Tevekküldür!
 
Güven ve huzur veren an!
 
Şah damarımızdan yakın olan Yaratıcının doğru olanı vereceğine inanıp nasibi kabul etmektir.
 
İsteklerimiz karşısında cevaba susmak razı olmak nefsimize dur deyip doğru ve hayrımıza olanı Allah’a bırakmaktır.
 
Dua Şükretmektir!
 
Attığımız adım, aldığımız her nefeste gücün bizden  olmadığının bilincinde Allah izin vermezse hiç bir güç ve hareketi yapamayacağımıza inanıp yardım istemektir.
 
"Ey iman edenler! Sabırla ve namazla yardım dileyin. Gerçekten Allah, sabredenlerle beraberdir." Bakara/153
 
Dua Edeptir, Hâyâdır!
 
Acizliğimizi görerek Allah’ın verdiğine sorgusuz, sualsiz teslim olup isyan etmeden susabilmektir.
 
Onlara bir musibet isabet ettiğinde, derler ki: "Biz Allah'a ait (kullar)ız ve şüphesiz O'na dönücüleriz."Bakara.156
 
Dua  Odaklanmadan Beklemektir!
 
Sabırla  her şeyin en iyisini bilen ilim sahibine güvenerek verilecek olanı  beklemek, zorluklar ve sıkıntılar da eğitim süreci için olması gerekendir diyebilmektir.
 
"Andolsun, biz sizi biraz korku, açlık ve bir parça mallardan, canlardan ve ürünlerden eksiltmekle imtihan edeceğiz. Sabır gösterenleri müjdele." Bakara/155
 
Dua Mahabbettir!
 
Karşılık beklemeyen Yaratıcı dışında ki sevgi ve dostluklardan umudunu kesip menfaatsiz mahabbete güvenmektir.
 
Dua Kendine Güvenmemektir!
 
İsteklerimizde hâyrımıza olanı Allah’a bırakıp, bizlere uygun gördüğü yaşamı değiştirmek için ısrarcı olmamaktır..
 
Sıkıntıların veya güzelliklerin tekamül süreci için araç olduğuna inanıp şükretmek her şeyin en güzelini bilene bırakmaktır.
 
"Öyleyse (yalnızca) Beni anın, Ben de sizi anayım; ve (yalnızca) Bana şükredin ve (sakın) nankörlük etmeyin." Bakara/152
 
Dünyevi isteklere çok da  yoğunlaşmadan ahiret için istemektir..
 
“Allahım! Seni hatırlamamda ve Sana minnettar olmamda Sana mükemmel şekilde Dua etmemde bana yardımcı ol”.
 
Hz. Eyüp’ün Kur’an'da buyurduğu gibi Dua edebiyle edenlerden olmak niyetiyle..
 
Yani Sabredenlerden, Yani Şükredenlerden..
 
Hz Eyüb malını kaybetti, şükretti.
 
Hastalıkla imtihan edildi sabretti, şükretti..
 
Evlatları öldü sabretti, şükretti.
 
Hep sabretti, Hep şükretti...
 
Hz. Eyüb de şöyle dua etti:
 
"Eyüp de; hani o Rabbine çağrıda bulunmuştu: "Şüphesiz bu dert (ve hastalık) beni sarıverdi. Sen merhametlilerin en merhametli olanısın." Enbiya/83
 
 
 
 
 
 
Facebook da Paylaş
YORUMLAR
Henüz Yorum Yok !