19 Haziran 2019 Çarşamba Saat:
20:20
08-01-2019
  

Ehl-i Beyt İmamları ve Biz

“Ey Rumeyle! Bir mümin hastalandığı zaman -aramızda olan samimi dostluk ve alaka neticesinde- biz de onunla beraber hastalanırız."

Facebook da Paylaş

 

 

 

 

Ehlader Araştırma Bölümü

 

 

İmam Rıza (as) şöyle buyurmaktadır:

 

“İmam; samimi bir dost, şefkatli bir baba, ayrılmaz bir kardeş, küçük çocuğu üzerine titreyen merhametli bir ana ve zorluk anlarında kulların güvenli bir sığınağıdır…”[1]

 

Bize karşı şefkatli bir baba hükmünde olan bir imama karşı bizim de ona sevgi ve mahabbet beslememiz, düşmanlarına karşı cephe almamız ve hepsinden öte onların velayet ipine sımsıkı sarılmamız icap etmektedir; işte böylesi bir hal içerisinde olan kimse hiç şüphesiz onların gönüllerinde yer alacaktır. Örnek olarak aşağıdaki hikâyeye dikkat etmemiz yeterli olacaktır:

 

İmam Ali’nin (as) samimi Şialarından birisi olan Rumeyle, ağır bir hastalığa yakalanmış ve günlerce evinden çıkamayıp, yataklara düşmüştü. Rumeyle şöyle der:

 

“Bir Cuma günü biraz daha iyi olduğumu hissetim ve kendi kendime: ‘Güzelce yıkanıp Müminlerin Emiri Ali’nin Cuma namazında hazır bulunmaktan daha güzel bir şey yoktur.’ Aşk ile yerimden doğruldum, yıkandım ve mescidin yolunu tuttum. Hz. Ali minbere çıkmıştı ki derken bedenimde bir ağırlık hissettim ve hastalığım tekrar ağırlaşmaya başladı.

 

Müminlerin Emiri Ali’nin namazı sona erdiğinde ise Hazretin yanına vardım. İmam Ali bana baktı ve buyurdu: “Ey Rumeyle! Görüyorum ki hastalığın sana galebe çalmış ve bitkin düşmüşsün.” Rumeyle şöyle anlatıyor: “Hazretin sözlerini teyit ettim ve namaza gelmek için içimde cereyan eden hislerimi İmama anlattım.”

 

Bu sırada Hz. Ali bana hitaben şöyle buyurdu: “Ey Rumeyle! Bir mümin hastalandığı zaman -aramızda olan samimi dostluk ve alaka neticesinde- biz de onunla beraber hastalanırız. O hüzne ve kedere boğulduğunda ise biz de onunla beraber üzülürüz. Eğer dua ederse ‘Amin’ deriz ve eğer susarsa onun için dua ederiz.”

 

Dedim ki: “Ey Müminlerin Emiri! Bu durum yalnızca etrafınızda size yakın olan kimseler için mi geçerli yoksa dünya üzerinde size sevgi ve mahabbet besleyen bütün herkes için mi?”

 

Hazret buyurdu: “Ey Rumeyle! Doğuda ve batıda olan hiçbir mümin bizim gözlerimizden uzak değildir.”[2]

 


[1] Usulu Kâfi, c.1, s.286

[2] Biharu’l Envar, c.26, s.141

 

 

Facebook da Paylaş
YORUMLAR
Henüz Yorum Yok !
Kategorideki Diğer Haberler