01 Ekim 2020 Perşembe Saat:
19:34

Yusufiye Mesnevisi - I. Bap I. Fasıl

21-04-2020 14:15


 

 

 

 

 

 

 

 

Peygamber Ağuşundan Mısır'da Köleliğe
 
 
 
Dilenci Zimyal
 
 
Her gün keserdi Hazreti Yakup bir koçu,  
İhsan için o gün yararak hem böler koçu 
  
Bir kısmıdır fakir ile muhtaca verdiği, 
Hem aileyle diğeri açlık giderdiği 
  
Bir gün diyara geldi ve daim oruç tutan, 
Miskin, yabancı bir kişi seslendi bâptan 
  
Söyler kanaat ehli olan kimsesiz beni, 
İhsan verip sevindirerek eyleyin kani 
  
Lütfen yemekten artakalandan verin bana 
İhsan edip lütufla kerem gösterin bana 
  
İftâr vakti aile duymuş onun sesin 
Hiç istemez ki bir ona ihsan et eylesin 
  
Zira düşündüler ki o Kenan yabancısı 
Halkın dilenme adeti etmiş dilencisi 
  
Bilmezdiler ki hakkı onun var dilenmeye 
İster dilensin, istese hatta dilenmeye 
  
Yoktur kesin dilenmeye hiç onda ihtiyaç 
Vardır bugün alışkına bunlarda bir revaç 
 
Etten o ferde vermeyelim bak telef olur 
Bundan sevabı beklememiz boş hedef olur 
  
Koysak bu evde etleri ondan bugün yeriz 
Yarınsa hakkedenlere ihsanı eyleriz 
  
Üç kerre seslenip de ümidin yitirmemiş 
Durmuş cevap ümid ederek tez bitirmemiş 
  
Kesmiş ümidi sonra o evden fakir adam 
Akşam olunca hem geri dönmüş tutup sıyam 
  
Tüm gün boyunca hiç yemeden sonra hem yatar 
Ardınca hem oruç yine sabreyleyip tutar 
  
Sabreyleyip de hamd ile Allah’ı zikreder 
İhlas ve tam yakin ile Allaha şükreder 
  
Tam aynı gün sabah Nebi Yakup’a vahy eder 
Allah, ki bir musibeti anmakla nehy eder 
  
Söyler ki sen küçümsedin imanlı bir kulu 
El-an açıldı ehline artık bela yolu 
  
Çektin gazap ve öfkemi Yakup üstüne, 
Ettin cefa o bir yüce Allâh dostuna 
  
Lazım gelir edeplenesin bir bela ile 
Görsün gerek bela kaçınılmaz bu aile 
  
Yakup! Nebiler içre en üstün nebilerim 
Üstün fakire bir sığınak olsa eylerim 
  
Şefkatli, merhametli olur fazla sevdiğim 
Ben merhametli kullara en çok değil miyim? 
  
Zimyal kanaat ehli ve niyetli kul idi 
Razıydı az geçimliğe izzetli kul idi 
  
Sen oysa eyledin geçen akşam zelil onu 
Duymuştun oysa söyledi ev halkı bil onu 
  
Ben bir garip yolcuyum ikram edin bana 
Azcık da olsa sen de hiç et vermedin ona 
  
Zimyal şikayet eyledi halin ilahına 
Hamd eyleyip oruç ile başlar sabahına 
  
Sizler de oysa duymuş iken tok da yattınız 
Hem artakaldı evde yemekten, ne ettiniz 
  
Bilmez misin ki dostuma mihnet çabuk gelir 
Düşmanlarımsa aldığı mühletle dincelir 
  
Zira yavaşça onlara korkunç bir akıbet 
Eyler hücum ta ki bırakmaz hiç afiyet 
  
Aslında bir lütuf bu benim dostlarım için 
Düşmanlarım zaman kazanırlar yıkım için 
  
İzzet ilen celalime ant olsun ey nebi 
Mihnet verip de ben ederim ders mektebi 
  
Sen ailenle mihnete oldun hedef yerim 
Yoktur cezada terbiye etmekte benzerim 
  
Hazır olun belama ve razı kararıma 
Sabreyleyin cefaya durun intizarıma 
  
Son buldu burda vahyi Hûda’nın bu söz ile 
Artık bela da beklenilir dört göz ile
 
 
 
 
 
  
 
 
 
 
 
 
 
 
Facebook da Paylaş
YORUMLAR
Henüz Yorum Yok !